„Kto ukradł ciastko Świętego Mikołaja?” – Wydawnictwo DWUKROPEK
Dziś mój piękny patronat! Historia, która które pachną świętami, ciepłem domu, świeżo upieczonymi pierniczkami i czymś jeszcze… dobrocią.
„Kto ukradł ciastko świętego Mikołaja?” od Wydawnictwa Dwukropek to prawdziwa perełka na grudniowe wieczory!
Już od pierwszych stron zostajemy zaproszeni do świata, w którym wszystko ma swoje miejsce, świąteczne przygotowania są niemal małym rytuałem, a ciastko dla Mikołaja musi być absolutnie idealne. Nie za jasne, nie za ciemne, nie za grube, nie za cienkie. No przecież nie można podarować Mikołajowi byle jakiego ciastka!
A potem… ktoś je kradnie! I zaczyna się prawdziwe śledztwo, w którym główną rolę odgrywa przesympatyczny pies Ptyś. Towarzyszą mu niezwykle barwni bohaterowie, podejrzani, zabawne sytuacje i całkiem poważne detektywistyczne rozważania. Jest kot Rogalik, złota rybka, wróbel, bałwan, a nawet pewna mysia rodzinka. Każdy ma coś do powiedzenia, każdy ma swoje podejrzenia, a Ptyś z ogromnym zaangażowaniem próbuje rozwikłać zagadkę.

Pokochałam tę historię za jej humor, lekkość, cudowną wyobraźnię i dialogi, przy których naprawdę można się uśmiechnąć. Ale najbardziej za to, co kryje się pod tą zabawną, świąteczną opowieścią. Bo to wcale nie jest tylko historia o skradzionym ciastku.
To opowieść o tym, że w świętach nie chodzi o perfekcję. O idealnie ulepione pierogi, równiutką choinkę, najpiękniejsze dekoracje czy wypieki wyglądające jak z katalogu. Chodzi o serce, które wkładamy w przygotowania. O bliskość, życzliwość, umiejętność dostrzeżenia drugiego człowieka i dzielenia się tym, co mamy.
Szczególnie poruszył mnie moment, w którym Ptyś odkrywa, kto tak naprawdę zabrał ciastko. Nagle cała ta detektywistyczna przygoda nabiera zupełnie innego znaczenia. Pojawia się empatia, zrozumienie i piękna myśl, że czasami warto spojrzeć na czyjąś sytuację nieco szerzej, zamiast od razu oceniać. A gest Ptysia wobec małych myszek? Ach… właśnie za takie momenty kocham książki dla dzieci.
I jeszcze bałwan! Nie zdradzę wszystkiego, ale jego słowa są czymś, co chciałoby się zapamiętać i zabrać ze sobą nie tylko na święta, ale na cały rok.
Ogromnie podoba mi się również sposób prowadzenia tej historii. Jest ciepła, zabawna, pełna szczegółów, ma świetne tempo, a bohaterowie mają tyle uroku, że trudno nie obdarzyć ich sympatią. To jedna z tych opowieści, przy których dorosły czytelnik odnajdzie równie dużo przyjemności co dziecko. I chyba właśnie to jest w literaturze dziecięcej najpiękniejsze – kiedy książka potrafi rozczulić, rozbawić i skłonić do refleksji niezależnie od wieku.
Zakończenie zostawia człowieka z takim przyjemnym ciepłem w środku i przypomina, że najpiękniejsze święta wcale nie muszą być idealne. Wystarczy, że są prawdziwe. Że jest przy nas ktoś bliski, że mamy czym się podzielić i że potrafimy zrobić miejsce przy stole również dla tych, którzy być może najbardziej tego potrzebują.
Dla mnie to książka, która ma w sobie wszystko, czego szukam w świątecznych opowieściach: magię, humor, wzruszenie, mądrość i ogrom serca. Taką, do której chce się wracać, którą chce się czytać na głos, przytulać do niej dzieci i zatrzymać się na chwilę przy jej przesłaniu. Ha, po tej historii już nigdy nie spojrzę na świąteczne ciastko tak samo. Bo przecież nie musi być idealne, żeby było najlepsze na świecie.
Ogromnie polecam! Jeśli szukacie książki, która wprowadzi Was w świąteczny nastrój, wywoła uśmiech, rozgrzeje serce i przypomni, co tak naprawdę jest w tym czasie najważniejsze, koniecznie poznajcie Ptysia i jego niezwykłe śledztwo. Magia świąt nie mieszka w perfekcji. Mieszka w sercu. Dziękuję wydawnictwu Dwukropek za tę piękną, pachnącą dobrocią historię! Z przyjemnością objęłam ją swoim patronatem medialnym.










„Kto ukradł ciastko Świętego Mikołaja?”
Tekst: Marta Guśniowska
Ilustracje: Magda Brol
Oprawa: twarda
Ilość stron: 32
Dla dzieci: 3+
ISBN: 9788384130223
Wydawnictwo DWUKROPEK



